

مهدی بستانچی، رئیس انجمن تولیدکنندگان سیستمهای تهویه مطبوع ایران: با فعال شدن «مکانیسم ماشه» یا همان ماده 37 قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، مجموعهای از تحریمهای جامع سازمان ملل (بانکی، انرژی، کشتیرانی و…)، بهصورت خودکار بازمیگردد و اقتصاد نحیف ایران در پی سالیان متمادی فشار تحریمی را به زیر ضربه می برد. در این شرایط کسب و کارهای کوچک و متوسط بیشترین آسیب پذیری را با گرانتر شدن و طولانیتر شدن پرداختها، فشار نقدینگی، جهش نرخ ارز و محدود و کوچک شدن بازارهای صادراتی تجربه می کنند. برای درک اهمیت SME ها در اقتصاد ایران کافی است بدانید حدود ۹۲٪ واحدهای صنعتی و نزدیک به ۴۵٪ اشتغال صنعتی در این بخش شکل گرفته است و به دلیل تاب آوری کمتر نسبت به صنایع بزرگ، هر شوک به زنجیره تأمین و مالی، مستقیماً به تولید و اشتغال آن ها ضربه میزند.
اجرای برجام در سال های ۱۳۹۴–۱۳۹۶ نشان داد با لغو تحریمها، رشد و ثبات قیمتی بهبود گرفت و رشد ۴–۵٪ و تورم تکرقمی/کنترلشده تجربه شد و حالا پس از 7 سال از خروج آمریکا از برجام و تحریم های یک جانبه آنها، با بازگشت تحریم های سازمان ملل شرایط سخت تری برای اقتصاد ایران پیش بینی می شود. البته نکته کلیدی در فرایند بازگشت تحریم ها، کیفیت اجرای تحریم توسط چین، هند و سایر کشورهایی است که خریدار فراورده های نفتی و محصولات ایرانی هستند.
اسنپبک، فقط «بازگشت چند بند تحریم» نیست؛ یک شوک سیستمی است که از کانالهای پرداخت، بیمه، حملونقل و زنجیره تأمین به قلب بنگاههای کوچک و متوسط میرسد. تجربه برجام نشان میدهد که با کاهش عدم اطمینانی، رشد و ثبات برمیگردد و برعکس، بازگشت تحریمهای چندجانبه هزینه مبادله را برای کوچکها بهمراتب بیشتر از بزرگها بالا میبرد.
دولت ناگزیر است برای حمایت از اشتغال و فعالیت صنایع کوچک و متوسط، طرح های جدیدی را دنبال کند. تکرار روند قبلی، اثر بخشی کافی ندارد.